Je zou denken dat ik 2.5 week voor m'n vertrek al superveel zin heb in m'n reis.. niet dus. Ik heb last van een soort 'preventieve heimwee'wat vooral komtdoor alles waar ik me fysiek en mentaal op moet voorbereiden, zoals dat ik Marc, Suusen Linds ga missen, maar ook m'n familie en ja zelfs de kat! Of dat ik ondertussen al 8(!) vaccinaties heb gehad en fysiek dat ook z'n uitwerking heeft, of dat ik moet opletten op wat ik daar voor kledingkan dragen; niet te bloot, bedekt maar vooral niet te warm, geen blote schouders, geen blote benenen danvooral niet te warm. Vind maar eens minimaal 5 van dat soort kledingstukken midden in de herfst. Geloof mij.. echt-niet-te-doen. Maar goed, onder het mom van 'hoort er allemaal bij' ben ik toch gister samen met Nikita braaf naar de stad gegaan om iets te vinden wat in ieder geval aan de meeste eisen voldoet. Ik heb dan ook gelukkig hier en daar wat bij elkaar kunnen goochelen, nu moet het alleennog langs het strenge maar rechtvaardige oog van mama. Ben benieuwd.

Gelukkig zijn er ook nog momenten waarop ikwel echt zin heb in om naar India te gaan, bijvoorbeeld in de auto bij m'n moeder als de Bollywood CD op staat of als ik aan het lezen ben in mijn Lonely Planet boek van India. Even een leuke quote: 'Ultimately, it's all about taking a leap of faith and surrendering to the unknown: this is the India that nothing can ever prepare you for because its very essence - its elusive soul - lies cradled in its mystery.' Oooeehh... ik krijg daar toch echt kriebels van! En dan de goeie ;-). Nog zoiets waardoor ik echt niet kan wachten om India zelf te gaan beleven: 'Nothing can fully prepare you for India, but perhaps the one thing that best encapsulates this extraordinary country is its ability to inspire, frustrate, thrill and confound all at once.' Ben tot echt benieuwd hoe dat allemaal tegelijk kan. Ik ga het allemaal zien.

Ik denk ook wel dat m'n heimwee nu de overhand kan nemen omdat ik me echt geen voorstelling kan maken van hoe India zal zijn. Ik heb eral veel gehoord van opa en oma of mama, of van mensen die er geweest zijn of iets op tv hebben gezien, maar iedereen zegt wat anders. Nu ben ik wel al redelijk bekend dat India een land van extremen is, maar dat maakt het moeilijk om een idee te krijgen van hoe het zal zijn. Het blijft nog even een heel onrealistisch idee voor mij dat ik binnenkort toch echt al in het vliegtuig richting India zit.

Maar goed, genoeg geleuter over mijn te vroeg ingetreden heimwee. Laat ik jullie maar even een update geven van de rest van m'n voorbereidingen. Zo heb ik toch besloten om de hondsdolheidvaccinaties te nemen. Ondertussen heb ik er al 2 gehad en volgende week vrijdag ga ik voor de laatste prik. Ik denk dat ik nu gerust kan zeggen dat ik alle troep ingespoten heb gekregen wat mogelijk is. Goed, wat heb ik nog meer gedaan. Ik ben langzaamaan afscheid aan het nemen van onze Lindsje, die per se een week voor mijn terugkomst voor 5 maanden wilt vertrekken naar Hinterglemm. Goeie timing Linds ;-). Enigste voordeel daaraan is dat kerst voor mij dit jaar vroeg begint. Eind september ga ik al kerst vieren met mevrouw de skilerares. Voor de rest heb ik m'n reis met Travel Active helemaal geboekt, ben ik al begonnen met m'n spullen klaarleggen die ik moet meenemen (je kan nooit te vroeg beginnen met inpakken) en heb ik m'n visum gekregen! Oh ja, bijna vergeten. Dat visum halen was ook zoietsdat echt een voorproef was op India.

Mama ik zijn op donderdag om kwart over 9 vertrokken naar de ambassade van India, hebben d'r tot 1 uur 's middags gezeten.. en dan hebben we het nog snel gedaan. Het stukje ambassade waar je je visum kan aanvragen zit achterin de kelder. En met kelder bedoel ik dan ook eenwitte, kleine ruimte compleet met de spinnen en andere insecten aan de muur. Overvol natuurlijk met allemaal mensen die het wel even beter weten. Gezellig. Dan is het ook nog eens zo dat je je aanvraag doet bij een balie die beveiligt is met dubbelglas, waardoor jij door dat raam moet staan schreeuwenover je reis en je paspoortgegevens. Je moet een nummertje trekken bij binnenkomst, op zich een goed idee, maar dan moeten de nummers wel op volgorde gaan en vooral niet opraken 2 uur na opening. Maar goed, uiteindelijk is het bij ons lekker snel gegaan. Altijd handig als je opa vroeger op hetzelfde kantoor heeft gewerkt en je moeder zo'n beetje de helft van het personeel persoonlijk kent. Maar het gaf wel een goed idee van de Indiase bureaucratie.

Het meeste is nu dus gewoon geregeld. In de komende weken zal ik me vooral dus bezig houden met inpakken, afscheid nemen en vooral ook een poging wagen daadwerkelijk zin te krijgen in mijn reis. Maar dat moetgoedkomen!.. denk ik...

ik hou jullie op de hoogte! ;-)

Liefds, Sam