Hoii!

Nou, we zijn terug uit Udaipur hoor! ;-) Onwijs mooie stad! Waar ik jullie natuurlijk weer uitgebreid over zal vertellen:

Vrijdag vlogen we met Kingfisher vanaf het nationale vliegveld. Rajat had ons 's middags al opgebeld om te vertellen dat de vlucht met een half uur vervroegd was. Dus mama en ik met de taxi naar het vliegveld, met onderweg nog onweer en regen. Eenmaal op het vliegveld waren we lekker op tijd, wij naar de gate... hebben we daar nog bijna anderhalf uur moeten staan wachten! Uiteindelijk was de vlucht een uur vertraagd. Ik ben nog ondertussen naar zo'n mannetje gelopen om te vragen hoelang het nog ging duren, want ze hadden natuurlijk niemand iets verteld, zegtie tegen me: ja mevrouw, het vliegtuig kan elk moment landen. Landen? Volgens mij moeten we toch echt eerst opstijgen hoor. Maar goed, uiteindelijk zijn we toch in het vliegtuig aangekomen en waren we binnen ongeveer 2 uurtjes in Udaipur. Nou he he.

De volgende dag hebben we maar gelijk het hoogtepunt gedaan, is dat ook achter de rug ;-). We gingen rond een uurtje of elf naar City Palace. Zeker heel mooi! Groot ook, kwam geen einde aan. Maar geeft niet want er was genoeg te zien! Maar dat kan je een beetje zien op de foto's. Na CP zijn we op het plein wat gaan eten want het was snikheet en we hadden honger. Nou jongens en meisjes, als jullie ooit naar Udaipur gaan: ga alsjeblieft daar eten! D'r zit maar 1 restaurant dus je kan het niet echt missen en daar serveren ze het beste eten wat ik tot nu toe in India heb gegeten!!! Echt niete normale! Kietje was d'r ook echt uit d'r dak gegaan want het was namelijk Biryani wat ik heb gegeten (voor de niet kenners: rijst met groente). Godsiemikkie zeg! Lekker hoor ;-).

Na CP zijn we een beetje gaan shoppen en gingen we naar Jagdish temple. Wat een teleurstelling was dat zeg! Het was er vies en lelijk en een pokkeherrie. Dus na vijf minuten stonden we weer buiten. Om even bij te komen van zulke lelijkheid zijn weaan de overkant in een rooftop cafe wat gaan drinken. Met zicht op dat gedrocht ;-). Het rooftop cafe heeft elke avond een bioscoop avond: Octopussy van James Bond. De film is daar opgenomen en sindsdien wordt de film elke avond uitgezonden. Dat is dus sinds 1982. 's Avonds was nog het leukste! We zijn naar een optreden gegaan van authentieke Rajasthani volksdansers. Supergaaf! Een 55 jarige vrouw heeft staan dansen met negen waterkannen op dr hoofd! Moet je ook maar kunnen.

De volgende dag zijn we naar Shilpgram geweest. Een soort dorp/resort waar allemaal huizen en dingetjes staan van vroegeren nu van Rajasthan, Goa, Gujarat en Maharashtra. Een soort vledder van India! Onze gids was ook heel leuk, een leraar engels die dit in z'n vrije weekenden erbij doet. Heb nog op een kameel gezeten, nee niet gereden want ik werd van de olifatenrit al misselijk en ik vond de kameel nog enger om op te zitten! Dus die kameel heeft 1 rondje om z'n as gedraaid en toen ben ik afgestegen! ;-) Na Shilpgram hebben we een boottochtje op gedaan op Lake Pichola. Wel leuk, maar niet echt boeiend eigenlijk. 's Avonds gingen we naar de Sound & Light show bij CP, super mooi! Je kreeg een uurtje geschiedenis les en daarbij werd dan het paleis verlicht. Heel leuk! Daarna zijn we gaan eten bij Amrai, een goed restaurant met onwijs mooi uitzicht op het meer en het verlichte CP! Zie foto's. Echt heel gaaf om daar te eten!

Maandag zijn we vroeg vertrokken naar Chittorgarh. Het klonk leuk, maar viel uiteindelijk een beetje tegen. Het is het grootste gereuineerde fort in Rajasthan. Het begin is heel mooi om te zien, zeker als je een gids bij je hebt die je verteld hoe ze daar vroeger leefde en alles. Maar het was die dag zo bloedverziekend heet dat ik er niet meer van kon genieten. Na zo'n beetje de derde tempel gezien te hebben was ik het zat. Ik voelde me echt zwak door de hitte en had dus echt geen zin meer. Maar het was wel leuk om een keer gedaan te hebben. Aan het einde van de rit vertelde de gids dat we nog 1 plek hadden om te bezoeken, dat bleek dus de saree winkel te zijn. Heel vervelend om op die manier een winkel te worden ingelokt. Maar goed, dan doe je natuurlijk hetzelfde truckje: je laat die mannen alles uit de kast trekken om vervolgens gewoon vrolijk weg te lopen. Doeii! Na Chittorgarh zijn we even gaan uitrusten en afkoelen in het hotel. 's Avonds hebben we niet veel meer gedaan want we waren gewoon moe.

Dinsdagochtend hebben we lekker uitgeslapen! Voor de rest van de dag hebben we niet super veel meer gedaan want we moesten 's avonds alweer terug met de trein. We zijn - om iets met je tijd te doen - 's middags naar een Government museum gegaan, waar volgens m'n boek interessante portretten hangen van Maharana's met snorren. Klonk leuk dus wij erheen. Ik moet zeggen het was nogal Kwalitatief Uitermate Teleurstellend. De snorren waren gewoon snorren, op eentje na. Er was er 1 van de ongeveer 15 die echt iets leuks d'r mee had gedaan: hij had z'n snor laten groeien, dan met prehistorische gel omhoog gemodelleerd en vervolgens z'n snor door z'n oorbellen(ringen) gestopt. Zeker wel origineel! Maar goed, dat was dan ook het hoogtepunt van het museum.

Maar goed, dat was Udaipur! Dan nog even over de treinreis.....

Godallemachtig zeg, was dat een drama! We gingen met zo'n slaaptrein, 2e klas. Normaal gesproken zou je dan denken dat iedereen z'n eigen, afgesloten coupe heeft. Neeee johh... je slaapt gewoon met 30 man in hetzelfde wagon, met alleen een stukje karton en een oud gordijn ertussen. Gezellig. En dan denk je dat je het ergste gehad hebt... totdat je de eerste kakkerlak voorbij ziet lopen.... SORRY?! Dan ben je op het punt beland dat je hoopt dat het er bij 1 blijft. Eentje die de weg kwijt is ofzo. Maar nee, de hele godganse familie was mee hoor! Die trein was BEZETEN met kakkerlakken. Ik heb de eerste paar uur op 1 bil gezeten want het was ver-schrik-ke-lijk. Na het eerste uur begon dan de jacht. Ik had mijn slipper opgeofferd zodat Rajat - nu gedoopd als Rajat de cockroach exterminator - erachter aan kon rennen. En op een gegeven moment waren we zo ten einde raad dat we maar spontaan de slappe lach kregen. Je krijgt dan visioenen van mensen die 's nachts om drie uur op kakkerlak jacht gaan en door de treinmaatschappij beloond worden vanwege zo'n uitmuntende prestatie! Maar goed, dan moet je nog gaan slapen. Uiteindelijk ben ik van vermoeidheid toch in slaap gevallen, maar geloof me, ik ben vanochtend zeker niet vrolijk opgestaan!

Maar goed, eind goed al goed. We zijn nu terug in ons hotel in Delhi, die nu heel luxe overkomt! Bij binnenkomst hebben we eerst maar eens een half uur onder de douche geweekt. Bah bah bah. En om dit allemaal te boven te komen gaan mama en ik de komende dagen uitgebreid shoppen! Dat hebben we wel verdiend.

Ik zal eind van de week nog iets van me laten horen!

Liefs, Samantha en Suman